• De stier

    21 april 2018

    Naast koeien schilder ik af en toe ook een stier. Gek genoeg zijn deze schilderijen vaak snel verkocht, meestal voordat ze zijn af geschilderd. Hoe dat komt? Misschien omdat ze een soort van kracht en stoerheid uitstralen. Deze stier heeft naast prachtige horens ook een ketting op zijn kop en stond buiten tussen de koeien.

    Dat zie je niet zo vaak meer. De meeste stieren staan op stal, omdat ze best gevaarlijk kunnen zijn. Ik heb me door een boer laten vertellen dat ik een stier nooit moet vertrouwen. Toen ik dit bericht postte op mijn Facebook pagina, kreeg ik veel reacties van veehouders die hun stier nog wel tussen de koeien of pinken laten lopen. Soms stond er ook een foto bij, heel leuk! De kalfjes die hieruit geboren worden hebben allemaal dezelfde vader.

    Veel koeien worden  tegenwoordig kunstmatig geïnsemineerd. Daardoor kan de boer de beste stier selecteren per koe. Soms wordt ook een vleesras stier geselecteerd bij een melkkoe, bijvoorbeeld als de boer van de betreffende koe geen kalfjes aan wil houden om tot melkkoe op te groeien.

    Stieren zijn mooi om te schilderen, met die brede kop en mooie gespierde lijven, De ketting op dit schilderij was een mooi detail om te schilderen. Ik vind het leuk om naast het dier iets anders erbij te schilderen. Dit doe ik niet altijd, maar wel vaak. Dat kan van alles zijn, een houten paal, een ander dier, noem maar op. 

      

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 44 keer bekeken

  • De 100.000 liter koe

    15 maart 2018

    Het is een speciale koe, de 100.000 liter koe.

    Nee, het is geen ras, maar wel een héél bijzonder dier. Gemiddeld geeft de Nederlandse melkkoe ongeveer 8000 liter melk per jaar. Je kunt dus wel nagaan dat het een héle prestatie is om 100.000 liter melk te produceren. Het gaat om sterke dieren, al op leeftijd, die in al die jaren veel melk gaven en gezond zijn gebleven. Voor de boer zijn dit vaak de dieren die een speciaal plekje hebben op het bedrijf; ze zijn bijzonder.

    Als een koe deze mijlpaal bereikt wordt ze in het zonnetje gezet met een certificaat. Een koe kan alleen zoveel melk produceren als ze gezond is en lekker in haar vel zit. Hier komt de zorg van de boer voor zijn dier om de hoek kijken. De boer heeft vaak met deze koe een speciale band. Enerzijds omdat het al oudere dieren zijn, die al langer op het bedrijf wonen, maar anderzijds ook omdat het vaak karaktervolle dieren zijn.

    Er waren vanaf 2016 in Nederland zelfs drie tweehonderdtonners! De eerste drie koeien die deze mijlpaal behaalden waren: (deze info komt van de site van CRV)
    1. Big Boukje 192 van de familie Knoef uit Geesteren (maart 2016),
    2. Dora 442 van Corné en Anne-Marie Machielsen uit Prinsenbeek (maart 2017) en
    3. Minke 64 van de familie Ubachs uit Epen (september 2017).

    Het is voor mij heel bijzonder als ik zo’n topper mag portretteren. De foto bij dit artikel is van 100.000 liter koe Olga Kompas 590, een mooie, eigenzinnige roodbonte Holstein Friesian, die 12,5 jaar is geworden. Ik schilderde haar in 2011. Ze was de leidster in de stal en ik heb haar ook echt ontmoet. Inmiddels leeft ze niet meer, maar op deze manier hebben de eigenaren een blijvende herinnering aan dit bijzonder dier.

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 64 keer bekeken

  • Politie te paard!

    4 maart 2016

    Bas is een paard op leeftijd, 31 jaar om precies te zijn. Dat is op zich al opmerkelijk, want heel veel paarden worden niet zo oud.

    Bas is een vos (zo noem je een paard waarvan de vacht en manen dezelfde kleur hebben) met een prachtige roodbruine kleur die nog dagelijks zijn beweging krijgt. Een werkpaard - in de letterlijke zin - want hij is een groot deel van zijn leven politiepaard geweest. Zijn eigenares verzorgt hem goed, hij wordt zelfs regelmatig lekker gemasseerd om zijn spieren soepel te houden. Alles om hem gezond te houden van lichaam en geest. 

    Het is leuk om meer te weten van het dier dat je schildert. Dat geeft inzicht in het karakter en dat is wat ik met mijn portret probeer weer te geven. Net als bij een mensenportret moet ook een dierenschilderij lijken. Als het baasje het dier herkent is mijn opdracht geslaagd. De blik en houding zijn het belangrijkst. Ik vond het een erg leuke opdracht!

    Hieronder een paar foto's van Bas tijdens zijn politiewerk. 

      
    Klik op de foto om deze beter te bekijken. 

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 686 keer bekeken

  • Project Koe

    10 december 2014

    "Wil jij me helpen een koeienbeeld te beschilderen", vroeg kunstenares Ansjel van Bellen aan mij. Ze was door Dierenkliniek De Delta in Maasland gevraagd om het koeienbeeld dat al jaren voor de kliniek staat opnieuw te beschilderen. Het beeld verkeerde in slechte staat en was aan een opknapbeurt toe. "Dat heb ik nog nooit gedaan, maar lijkt me wel een heel leuke uitdaging". Zo gezegd zo gedaan. 

    Op een vrijdagochtend togen wij heel vroeg met een wagen vol met spullen naar Maasland. De uitdaging zat 'm er niet alleen in dat ik nog nooit een beeld beschilderd heb. Ansjel heeft namelijk een geheel andere stijl en werkwijze dan ik. Maar omdat het uiteindelijk wel één geheel wordt, is het leuk als die 2 stijlen op de één of andere manier bij elkaar komen. 

    Ik werk realistisch en van foto's. Ansjel's stijl is kleurrijk en fantasievol. We spraken af dat we ieder één kant zouden doen en ik ook de kop realistisch zou beschilderen. Ik had me vooraf verdiept in hoe ik het zou aanpakken en schetsen gemaakt. Ansjel liet de inspiratie tot zich komen op het moment. Ik ben nogal een Pietje Precies, maar dat moest ik toch een beetje loslaten, want we hadden maar 2 volle dagen waarin het hele beeld af moest zijn. Het was zo groot als een echte koe, dus een hele klus. Onze werkplek was de OK voor paarden. 

    Het voorwerk was al gedaan, de grondlak was er door een autospuiterij op gespoten. Ansjel had al veel ervaring met het beschilderen van beelden, dus ik heb goed naar haar gekeken. Een beeld beschilderen is totaal anders dan werken op een doek. Waar je op een doek alle schaduwen, glans, etc. schildert kun je dat op een beeld vergeten, dat werkt echt niet. Ik moest de vormen van het beeld zijn werk laten doen en losser werken. 

    Ansjel koos voor gekleurde vlakken en ik ging aan de slag met de vlekken en de kop. Ik heb ook nog een opengewerkt stukje in de flank geschilderd, waardoor je een kalf in de baarmoeder ziet liggen, klaar om geboren te worden. Het was best handig dat er af en toe een veearts langskwam om me nog wat tips te geven over de exacte ligging (Pietje Precies). Aan de abstracte kant liepen de strakke vlakken op de hals over in gekleurde vlekken, als overgang naar het realistische gedeelte. UIteindelijk heb ik op de bilpartij nog het logo van de dierenkliniek geschilderd. 

    Na 2 dagen stug doorwerken was de koe klaar. De klant was tevreden en wij ook. Een paar dagen daarna is het beeld door de autospuiterij afgewerkt met een blanke beschermende lak. Hierdoor komen de kleuren echt tot leven. 

    Het was een fantastisch project en een fijne samenwerking. 

                        

     

    Lees meer >> | 1 Reactie | Reageer | 1080 keer bekeken

  • Koeknuffelen

    1 september 2014

    Ik schilder inmiddels al een aantal jaren met heel veel plezier koeien en stieren. Vaak vragen mensen zich af waarom ik koeien schilder.

    Dat veel Nederlanders koeien leuk vinden was me niet ontgaan. Maar als ik aan buitenlanders vertel dat ik koeien schilder, gaan vaak de wenkbrauwen omhoog. Paarden, honden en katten, OK, maar koeien … Tja, wij Nederlanders zijn daar denk ik vrij uniek in. Het is ook best apart dat je een anoniem dier boven je bank hangt. Heb je een schilderij van een hond of een kat aan de muur, dan is het toch op zijn minst die van jezelf. Mijn conclusie: veel Nederlanders hebben een speciale voorliefde voor koeien.

    Inmiddels stellen steeds meer boeren hun bedrijf open voor het publiek. Er worden allerlei activiteiten georganiseerd om meer mensen te informeren en te laten genieten van het platteland. Kinderen leren tijdens schoolreisjes dat de melk van de koe komt en niet uit een pak. Je kunt met eigen ogen zien hoe het er in een modern bedrijf aan toe gaat, van mestschuiver en koeborstel tot melkrobot, er valt heel wat te zien.

    Soms kun je meer doen dan alleen kijken. Vorig jaar stond ik voor het eerst in de melkput en mocht ik zelf alle handelingen verrichten die bij het melken komen kijken. Zie mijn vorige blog "Boer zoekt hulp"".

    Vorige week ben ik voor het eerst gaan koeknuffelen. Wat een heerlijke ervaring! Niet alle koeien stellen een aai over hun bol op prijs. Nieuwsgierig zijn ze wel altijd, maar ze kunnen duidelijk laten merken als ze geen zin hebben om geaaid te worden. De koeien op deze boerderij zijn helemaal gewend aan mensen die komen koeknuffelen. Ze blijven rustig liggen, in de stal of in de wei en laten zich niet van het herkauwen afbrengen. Als je contact hebt gemaakt en ze reageert goed, kun je lekker tegen dat warme koeienlijf aan gaan zitten. Sommige koeien genieten er zo van dat ze helemaal languit gaan liggen, andere leggen hun kop in je schoot..

    Ik kan het iedereen aanraden, het is een bijzondere ervaring. En als je dan toch aan het koeknuffelen bent, bekijk die mooie koe dan eens heel goed van dichtbij. Zie je die mooie lange wimpers, en het bobbeltjespatroon in de neus? En heb je al eens gevoeld hoe zacht die behaarde bovenlippen zijn? Iedere koe heeft een eigen karakter en dat zien je ook terug, bijvoorbeeld in de oogopslag en de houding. En hoe geweldig is het niet om samen met de koe over het landschap uit te kijken en precies hetzelfde te zien als zij.

    Prachtig hè, begrijp je nu waarom ik ze telkens maar weer wil schilderen?

            

     

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 1004 keer bekeken

  • Boer zoekt hulp

    11 november 2013

    Ik woon midden in de Randstad. Mensen die hier niet bekend zijn hebben weleens het beeld dat je hier alleen maar huizen en steden hebt. Niets is echter minder waar. Ik woon middenin de stad, maar wanneer ik op de fiets stap ben ik binnen 10 minuten in de mooie natuur van Midden-Delfland. Gelukkig worden de steden hier afgewisseld met uitgestrekte landerijen en pittoreske dorpjes. Het is heel belangrijk dat we deze mooie stukjes Nederland behouden, dus daarom is het goed dat er natuurverenigingen zijn die hiervoor hun best doen. De agrarische natuurvereniging Vockestaert organiseert regelmatig allerlei activiteiten voor jong en oud. Op die manier kunnen mensen bijvoorbeeld eens een kijkje nemen op een boerderij of met een gids de verschillende vogels spotten die hier allemaal leven.

    2013 is het “Jaar van de boerderij” en daarom werd in november de activiteit “boer zoekt hulp” georganiseerd. Je kon een paar uurtjes echt met een veehouder “meedraaien” in het bedrijf. Dat betekent vroeg op om te melken, koeien voeren, kalfjes melk geven, mest ruimen enz. Als echte koeienliefhebber kon ik die kans natuurlijk niet voorbij laten gaan. Want hoewel ik wel vaak koeien van dichtbij zie, heb ik ze nog nooit zelf gemolken. Nu was mijn kans!

    Om 07.00 uur meldde ik mij. Er was nog een andere vrouw, met haar 2 kleine jongens. We werden hartelijk ontvangen en kregen eerst wat te drinken en een introductie. Meneer de boer had speciaal gewacht op onze hulp en nog niets gedaan. Ik mocht direct mee in de melkput. De dames stonden al te wachten voor de deur.

    Er worden 2 x 5 koeien tegelijk gemolken. Als het hek open gaat lopen ze direct naar binnen. Ze krijgen ieder wat te eten. De ene iets meer dan de ander, dat hangt van allerlei factoren af. Meneer de boer weet precies welke koe hoeveel moet krijgen. Dan trek je x-aantal keer aan het touwtje, en de brokjes lopen in de bak. De koe staat dan heerlijk wat te eten en ik kon aan de slag! Ik kon beginnen met spenen afnemen en testen of de melk al was toegeschoten. Dat doe je zoals vroeger met de hand werd gemolken. Dat is wel even een handigheidje en de ene koe geeft de melk makkelijker af dan de ander. Als de melk wit is en er zitten geen klontjes in is het goed. Daarna kon ik het melkapparaat aan de spenen aankoppelen. En dan doet de machine verder het werk. Het melkapparaat komt na het melken vanzelf los. Als het rijtje klaar is gaat het hek open en lopen de dames terug naar stal. Toen alle koeien gemolken waren werd de melkput schoongespoten (want soms moet je uitkijken hoor, ze houden geen rekening wie er in de buurt onder hen staat, het zijn net vogeltjes zoveel laten ze vallen!).

     

    De twee jongens hadden de kalfjes al melk gegeven. Er was toevallig net de avond ervoor een mooi stierkalfje geboren. De moederkoe werd ook gemolken en ik mocht het aan dit pasgeboren beestje geven. Hij moest dit uit een emmer drinken, wat best lastig is! De rest was voor de moederkoe, die dit binnen no time naar binnen werkte. Daarna hebben we de koeien nog gevoerd. Deze boer heeft voornamelijk Holstein Friesians, zowel roodbont als zwartbont. De ochtend werd om 09.30 uur afgesloten met een heerlijk ontbijtje met verse streekproducten.

    Het was de eerste keer dat deze activiteit door Vockestaert werd georganiseerd. Ik heb ervan genoten en kan iedereen aanraden zo’n kans aan te grijpen als die zich voordoet. Het is mooi om te zien met hoeveel passie de boer en boerin hun vak uitoefenen en hoeveel liefde en zorg ze hebben voor hun dieren. Het was fijn om héél even te mogen proeven aan het echte boerenleven.
    Voor de kinderen was het ook heel leuk en leerzaam. Ze weten nu in ieder geval dat de melk niet uit een pak komt maar uit de koe en dat is belangrijke kennis!

    Eric en Leny, bedankt voor de gastvrijheid!

     

    Op YouTube heb ik ook nog 4 filmpjes geplaatst!

     

    Lees meer >> | 1 Reactie | Reageer | 2773 keer bekeken

  • Een bijzonder gebaar

    2 oktober 2013

    Eerder dit jaar stond ik op de kunstmarkt in Voorburg. Zoals ik al eens vaker heb geschreven is een kunstmarkt vooral heel erg leuk om te doen vanwege de mensen die je ontmoet. In Voorburg  ontmoette ik Jocelyne. Ze zag mijn koeien en vond ze mooi. Ik gaf haar mijn kaartje, in de hoop dat ze ook mijn site zou bekijken.

    Dat deed ze en ze nam zelfs de moeite om me een schriftelijke reactie te sturen via mijn site. Ze vertelde hoe mijn schilderijen haar terugbrachten naar haar jeugd in Frankrijk, waar ze tijdens vakanties regelmatig de boer mocht helpen met de koeien.  

    Als iemand reageert schrijf ik altijd een berichtje terug. Zo ontstond een e-mail briefwisseling en ik nodigde haar uit mijn atelier te bezoeken. Het was een gezellige ontmoeting en ik gaf Jocelyne ansichtkaarten mee van enkele van mijn schilderijen. Ze zou in de zomer naar haar huis in Frankrijk gaan en vertelde dat ze van plan was de kaarten aan de mensen te laten zien die ze uit haar jeugd kende.

    Na haar vakantie nam ze weer contact met me op en zei dat ze een verrassing voor me had. Ik wist niet goed wat ik kon verwachten, maar ik ben nieuwsgierig van aard, dus we spraken af in een gezellig koffietentje in het centrum van Delft. De verrassing overtrof mijn verwachtingen. Jocelyne liet me zien wat ze met de kaarten had gedaan. Ze zaten netjes in een fotomapje en hiermee was ze langs enkele van haar vrienden en bekenden gegaan in Nederland en Frankrijk. Ze vroeg hen om een reactie te schrijven in een klein schrijfboekje. Vervolgens heeft ze al deze reacties overgetypt; de Franse reacties heeft ze zelfs voor me vertaald. Dit was netjes verpakt met een lintje eromheen. In totaal heeft ze 20 reacties verzameld! 

    Ik heb alle reacties netjes in mijn eigen gastenboek geplakt dat ik altijd bij een expositie neerleg.

    Als kers op de taart stuurde ze me ook nog een groot aantal foto's van prachtige Franse koeien. Wie weet komt daar nog eens een schilderij uit voort. 

    Jocelyne, hartelijk bedankt voor dit bijzondere gebaar!

    Lees meer >> | 1 Reactie | Reageer | 3739 keer bekeken

  • Dagje Drenthe

    26 juli 2013

    Iedere zomer probeer ik een dagje Drenthe te plannen. Ik ga dan lekker op bezoek bij de boerin en haar boer bij wie veel van mijn schildersmodellen wonen. 

    Het was mooi weer en we hebben lekker bijgekletst. Zonder het internet hadden we elkaar nooit leren kennen. Ik zocht destijds foto's van koeien en vond er enkele van haar. Ik zocht de bron op en zag dat ze een heel interessante en leuke blog bijhoudt Over koetjes en kalfjes. Ik schreef haar en ze stuurde me de gevraagde foto. Zo kregen we een regelmatig en leuk contact en 2 jaar geleden bezocht ik haar voor het eerst (zie mijn eerste blog "in levenden lijve")

    Iedere keer neem ik één of meerdere schilderijen mee van haar koeien. Ze is niet in de gelegenheid om naar mijn woonplaats te komen, dus dan breng ik ze op deze manier naar haar toe. Een schilderij in het echt is niet te vergelijken met een foto ervan, de kleuren en details zijn zoveel sprekender.

    Het was een heel gezellige dag, waar ik natuurlijk ook weer een aantal oude bekenden ben tegengekomen! Maar ook de koe die model staat voor het schilderij waar ik nu aan bezig ben "Rust", te zien onder "werk in wording." Ze stond klaar om gemolken te worden door de melkrobot.
    En niet te vergeten de "drieling", die ik (nog) niet geschilderd heb, maar die worden beschreven in haar blog. 
    De kalfjes waren natuurlijk een hoogtepunt. Nog zó klein en schattig!

    Ik had de camera van de boerin geleend en af en toe stopte ik die in mijn overall. Daardoor veranderde ongemerkt de instelling en zo heb ik onverwacht nog een paar "kant en klaar" schilderijfoto's gemaakt. Op canvas laten drukken en klaar is kees, dat scheelt een hoop werk! Maar ja, misschien toch niet hetzelfde ...

    Het was heel gezellig en ik heb mijn stadse boerinnenhart weer opgehaald.

    Lees meer >> | 2 Reacties | Reageer | 1232 keer bekeken

  • Zomerexpo 2013

    7 april 2013

    Dit jaar heeft de zomerexpo 2013 als thema "aarde". Ik heb daarom mijn schilderij "Koetsjie koetsjie" ingebracht. De koe is een geaard dier en leeft direct van wat de aarde voortbrengt. Bovendien heeft deze pink een mooie aardetint. 

    In de voorronde breng je jouw kunstwerk in, dat door anderen langs de jury wordt gebracht. Deze jury bepaald binnen 18 seconden via handopsteking of jouw kunstwerk door is naar de volgend ronde of niet. Hierbij ben je zelf niet aanwezig, je krijgt ook geen feedback over de reden van eventuele afwijzing. 

    Mijn kunstwerk ik helaas niet door naar de volgende ronde. Alle "afvallers" kregen de kans hun kunstwerk af te geven voor expositie tijdens de Salon des Refusés, georganiseerd door de SKVR BeeldFabriek. En daar hangt ze nu, tot en met 27 april. Het is leuk om te zien wat een diversiteit aan kunstwerken het thema voortbrengt!

    Het adres: Wilhelminakade 326, 3072 AR Rotterdam

    Lees meer >> | 1 Reactie | Reageer | 1521 keer bekeken

  • Drukte voor de storm

    1 maart 2013

    In het voorjaar en de zomer zijn er in het algemeen meer activiteiten waarbij ik mijn werk kan tonen dan in de wintertijd. Dat start dit jaar met de Paasmarkt in Delft, op 2e Paasdag. Dit jaar valt Pasen vroeg, al op 1 april. Ik wil nieuw werk laten zien en ook wil ik hiervoor een aantal miniatuurtjes maken. Daarnaast ben ik met een nieuw schilderij gestart van een schattig kalfje van Sandra, kleine Puck, dat ik over 2 weken af wil hebben.  En dan staan er nog 4 schilderijen die ik binnenkort ga afwerken. 

    Vervolgens sta ik op de "hippe kunstmarkt" in Voorburg, op 25 mei, en doe ik - als Delft meedoet - mee aan de Week van de amateurkunst in de laatste week van mei. 

    Kortom, het wordt even "aanpoten" de komende tijd, maar dat geeft niet, want ik vind het geweldig om te schilderen. Het geeft me energie, dus dan is het makkelijk vol te houden. Als je me binnenkort wilt zien met enkele van mijn schilderijen, houd dan mijn exposities in de gaten, daar staat het vermeld. Uiteraard meld ik het ook via Twitter en Facebook. Leuk als je me volgt!

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 1115 keer bekeken

  • Meer blogs >>